داشتن طماع برای نجات سیاسی و اقتصادی افغانستان امروز، بدون
تخریب قهری ساختار های قارونی کابل، عبث است.
درد های اجتماعی با انگیزه های طوفانی درهم آمیخته اند. دادخواهی
ها واستدلال های مدنی وغیرمدنی در پس چهره های خسته و مشوش، سنگر ها آراییده اند. جامعه
کم کم به آخر خط می رسد. مردم شوکه شده
اند که چه گونه اردوگاه فرعونی، پس از غارت «کابل بانک» اکنون نقدینه ی یک لقمه
نانِ فرزندان مردم را هم