کاوه «جبران»
اجازه بدهید که برای شماری از نوچههای فرهنگی آقای پدرام که تا حرف از دهنت ناپریده؛ فریاد واتاجیکا! واروشنفکرا! را راه میاندازند؛ یک مساله را روشن کنم. اینکه حیثیت یک پنجشیری و یک بدخشی و یک بلخیِ اپرچونیست که هر از گاهی که گرسنه ماند و یا هم میزان توجه بهش کم شد، داعیۀ قومی سر میدهد؛ همسان است. از این منظر، احمدضیاء مسعود و لطیف پدرام و یا هر اسم دیگری را که شما در کنار